Recensie: Nina George – The Little Paris Bookshop

Dit boek gaat over Jean Perdu, een literair apotheker. Hij schrijft geen medicijnen voor, maar boeken. Hij schrijft deze voor allerlei situaties voor, bijvoorbeeld voor wanneer je gewoon even zin hebt om een potje te janken. Hij geneest mensen, maar kan zichzelf niet genezen: hij heeft al lange tijd last van liefdesverdriet. Zijn geliefde heeft een brief voor hem achtergelaten, maar deze heeft hij nooit opengemaakt. 

The Little Paris Bookshop

Ik vind het concept van het boek erg leuk en ben erachter gekomen dat bibliotherapie ook een echt concept is, wat weleens wordt gebruikt door psychologen. Het is een therapie, waarbij gebruik gemaakt wordt van geschreven teksten, zoals zelfhulpboeken, handleidingen, romans en prentenboeken, om mensen van alle leeftijden te helpen met hun psychische en fysieke problemen. Het boek is dus erg geschikt voor mensen die veel van boeken houden. Niet alleen omdat het gaat over wat boeken voor mensen kunnen doen, maar ook omdat er veel referenties worden gemaakt naar bekende boeken. Het is bijna jammer dat het niet echt is. Ik zou best wel eens naar die boekenwinkel willen gaan en dat iemand dan een boek voor me uitkiest wat perfect voor me is op dat moment. 

Het boek heeft een fijne sfeer. De personages zijn realistisch en je leeft echt met ze mee – je voelt hun pijn en kan echt voor je zien hoe een situatie zich voordoet. Het is een mooi boek met een mooie beschrijvende schrijfstijl. Onder andere de vriendschap die tussen Jean en Max ontstaat, is echt heel schattig en wholesome. Het is echter ook een beetje langdradig. Je krijgt niet dat ‘omg, ik moet doorlezen’ gevoel. Het langzame tempo van het boek zorgt ervoor dat ik er niet goed in kwam. Elke keer een hoofdstuk lezen werkt niet voor dit boek; het werkte beter om grotere stukken te lezen. 

De personages zijn goed uitgewerkt en complex. Perdu wordt gek nadat zijn grote liefde hem verlaat. Hij wacht 21 jaar met het openen van een brief die zij hem gestuurd heeft. Dat lijkt me heel lang om nog zo van slag te zijn door een oude liefde. Hij wordt gek; zijn emoties zijn wel erg goed beschreven. Het enige personage wat ik niet echt begreep, was Manon, zijn grote liefde. Haar relatie met Jean Perdu begreep ik eigenlijk niet – en eigenlijk gaat het hele boek wel over het liefdesverdriet van Jean. 

Conclusie: 3/5

Het is een lief, romantisch boek, waarin veel referenties naar bekende boeken staan, over hoe boeken je kunnen genezen. Het heeft een goede sfeer, maar is soms wel wat langdradig. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s