De eerste weekenddienst!

Na de drukke diensten van vorige week, stond ik deze week weer eens op de afdeling. Hier begon ik in mijn eerste week, sindsdien heb ik drukkere diensten overleefd en ik dacht – ik kan het allemaal wel. Het is wel weer bewezen dat je niet te makkelijk moet denken. Ik maakte wat slordige foutjes, omdat ik dacht het allemaal wel te weten. Maak je niet druk, iedereen leeft nog… De foutjes die ik maakte, waren met name in hoe ik in het elektronische systeem iets moest aanvragen. Ik controleerde mezelf in de eerste week regelmatig, nu dacht ik: “ah, ik heb het zo goed gedaan, dat hoeft niet meer”. Fout. En dat zorgde voor redelijk wat frustratie, vooral bij mezelf.

Op zich ging het allemaal wel redelijk goed. De eerste paar dagen is altijd wennen, omdat je de patiënten nog niet kent en je goed moet inlezen. Ik werkte deze week met gezellige collega’s en ik raakte ‘s ochtends, waarin ik eigenlijk de visite moet voorbereiden, steeds afgeleid. Dat ligt niet per se aan hen, maar vooral aan mij. Dat zorgt er wel voor dat je bepaalde zaken over het hoofd gaat zien en ik heb geleerd: pas leuk gaan doen met je collega’s als je klaar bent met voorbereiden. 

Deze week was dus vooral heel gezellig. Ik werkte de hele week samen met gezellige collega’s, zowel de artsen als de verpleegkundigen. Ik merk nog steeds wel dat ik afgepeigerd ben als ik ‘s avonds thuis kom en dat frustreert me enorm – ik wil zoveel… Ik wil trainen voor de marathon. Ik wil mijn gehele boekenkast uitlezen (voor diegene die weet hoeveel boeken erin staan – het is nogal een uitdaging). Ik wil een heleboel knuffels haken en mijn eigen patronen ontwerpen. Ik wil elke dag blogposts maken. Ik heb het idee dat ik bomvol inspiratie zit – maar als ik thuis kom, wil ik vooral douchen en in bed liggen. Gelukkig heb ik een fantastisch huisgenootje, die de afgelopen week elke dag voor me heeft gekookt. Dankzij haar heb ik nog wat groenten binnen gekregen deze week. Hiervoor mijn eeuwige dank, uiteraard.

Vrijdagavond had ik het vooral even moeilijk met bovenstaand probleem. Ik weet dat het wennen is. Ik zit nog maar in mijn eerste maand van werken en er komt enorm veel op je af. Ik heb sowieso wel de neiging om het mezelf heel moeilijk te maken en dat is lang niet altijd nodig. De meeste dingen kan ik in het weekend wel doen. Ik wil gewoon een keer de tijd nemen om een goed plan te maken voor mijn blog, en dat moet ik in een weekend gewoon een keer doen. Anders zorgt het door de week voor ontzettend veel stress. 

Na het dipje van vrijdagavond, had ik helaas geen weekend om een blog plan te maken. Ik zat om 8 uur ‘s ochtends sharp alweer in de artsenkamer voor mijn allereerste weekenddienst. Tijdens de weekenddiensten doe je alles: de afdeling, de spoed en de consulten. Op de afdeling loop je alleen visite op de stroke-care unit. Hier lagen zaterdag twee patiënten, waarvan er al één naar huis mocht. 

Na de gezellige week op de afdeling was het vooral een beetje saai en allenig. De artsenkamer is erg stil wanneer je er in je eentje zit en met name in de ochtend is het dan gewoon saai. Ik kon wat dingen voor mezelf doen, terwijl ik wachtte op de neuroloog. Zodra die er is, kan je de visite op de stroke-care unit doen. 

De eerste dag, zaterdag, was ik met name op de Spoed bezig met patiënten die interne aandoeningen of cardiale aandoeningen bleken te hebben, en patiënten die te diep in het glaasje hadden gekeken en op hun hoofd gevallen waren. Op de een of andere gekke manier kreeg ik hierdoor extra veel zin in een biertje. Je zou toch denken dat dat de andere kant op werkt, maar goed. 

De eerste dienst eindigde goed: er waren Moderna vaccins over van het vaccineren van de kwetsbare patiënten en ik mocht er één van de prullenbak redden! Ik ging dus iets later naar huis dan verwacht. Als ik had moeten wachten tot 8 uur ‘s ochtends de volgende dag (als dat had betekend dat ik gevaccineerd mocht worden), dan had ik het ook gedaan. Ik heb geen last gehad en heb nu alleen een pijnlijke plek op mijn arm, maar ik kan hem gewoon nog bewegen. Geen koorts, geen hoofdpijn, niet extra moe dan normaal. Top.

Tot de dag erna. De tweede dienst verliep goed, ik voelde me niet helemaal lekker, maar ik kon op zich wel door werken. Ik heb mijn temperatuur nog laten meten door de verpleegkundige: 37.4. Geen koorts dus. Toen ik thuis kwam, kroop ik met koude rillingen in bed. Gelukkig duurde dit maar een dagje.

Een reactie op “De eerste weekenddienst!

  1. Blijft leuk om te lezen! Te veel willen is echt een herkenbaar probleem… Ik heb het ook met bloggen: aan de ene kant wil ik een blogplan maken, want dan weet ik waar ik aan toe ben (lang leve planningen en schema’s!). Aan de andere kant wil ik de lat niet te hoog leggen en het vooral leuk houden voor mezelf. Het blijft een dilemma :P. En supertof dat je al gevaccineerd bent!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s